( 246 ) - ص 54 س 7 تجاذب نكباى نكبت . مؤلّف در مفتتح « سيرة جلال الدّين » طبع حافظ أحمد حمدى ص 1 نيز ، آنجا كه در مقام بيان تيره‌روزى و غربت و آوارگى خويش از وطن مألوفست ، اين تعبير را به صورت : « . . . المتجاذب فى نكباء النّكبة . . . » آورده است . ( 247 ) - ص 54 س 8 در قوس رجا منزعى . منزع : كشيدن گاه ، و منه ، لم يبق فى القوس منزع . يعنى كار بنهايت رسيد . « منتهى الارب » ذيل مادّهء : ( ن ز ع ) و « الفتح الوهبى على تاريخ أبى النّضر العتبى » ج 1 ص 142 . قس : « لم يكن فى الهرب مطمع ، و لا فى قوس الرّجاء منزع . . . » « تاريخ يمينى » ج 1 ص 142 . نيز ، قس ، اين بيت محمّد بن علىّ الشّامىّ : طوى الهجر أسباب المودّة بيننا * فلم يبق فى قوس التّبصّر منزعا « أنوار الرّبيع » ص 124 . ( 248 ) - ص 55 س 1 إذ العيش . . . الخ بدان هنگام كه ( نهال ) زندگانى طرىّ و تازه و شكوفا ، و ( جمال ) روزگار برونق و نضارت و طراوت خود بود . اين مصراع از أبو المظفّر الأبيوردىّ است ، و تمامت بيت در ديوان وى ، ص 297 ، چنين آمده است : إذ العيش غضّ و الشّباب بمائه * و فى حدثان الدّهر عنك غفول تمامت اين بيت ، با تفاوتى ، در « جهانگشاى جوينى » ج 1 ص 3 و متن كتاب حاضر ص 70 س 1 و 2 نيز آمده است . بحواشى ناظر به ص 70 س 1 و 2 رجوع افتد . ( 249 ) - ص 55 س 4 و 5 كُلُّ نَفْسٍ . . . * الآية هر تنى چشندهء مرگست . ( 250 ) - ص 55 س 6 خلقتم للموت . مرگ را آفريده شده‌ايد . مناسبست با مضمون : « لدوا للموت » كه بر « و ابنوا للخراب » مقدّم آمده است . « شرح -